Bedankt dat u voor Adventure Car Hop hebt gekozen. Veilige reis.
Carla, kun je op m'n auto's letten?
Ja hoor, ik help wel.
Charlie.
Ik dacht dat je de hele week klanten in Kennebunkport had.
Een chauffeur in hun leven, een passagier in m'n eigen leven?
Dat is toch niks, Jo.
Dat is geen leven.
Ik wil jou rondrijden...
met onze kinderen...
langs de kust tijdens onze zomervakantie...
en de feestdagen doorbrengen in ons huisje in Colorado.
Elke ochtend voelt als kerstochtend als ik naast jou wakker word.
Ik zie je, Jo.
Ik zie onze toekomst.
Ik zie ons nu vertrekken en nooit meer achterom kijken.
Het enige dat je moet doen...
is ja zeggen.
Charlie...
Stap in.
Dit is toch wat je wilde? - Ja.
Wat is er dan veranderd?
Eerst wil ik het te zien krijgen.
Dat komt goed, zei ik toch.
Je zei dat je wil dat ik hun moeder ben...
maar ik ken ze niet.
Je zegt dat je ze redt, dat je ze een thuis geeft...
en ik moet het nog zien.
Je krijgt Kerstland te zien zodra je ja zegt.
Je hebt niet vandaag pas besloten te stoppen.
Je rijdt al maanden niet meer. Niet in Kennebunkport deze week...
Ik kocht een ring.
Of vorige week in Providence...
of vorige maand in New York of de maand ervoor in Virginia.
Niet doen.
Ik was er. En jij niet.
Je zou me nooit bespioneren.
En jij zou nooit liegen.
Vertel me de waarheid.
Wat doe je die arme kinderen aan?
Ik krijg Kerstland nooit te zien...
want dan zou ik het weten.
Wat je doet. Wie je echt bent.
Ik ben hun vader.
Ik geef ze geluk waar iedereen van droomt...
en dat gun ik jou ook omdat ik van je hou.
Je houdt van deze auto.
Je rijdt ermee weg en komt alleen terug om te tanken.
Of is het andersom?
Doe de deuren open.
Wil je weten wat er veranderd is, Charlie?
Jij.
Jij bent veranderd.
Kom op.
Verdomme.
Jolene...
GEBASEERD OP HET BOEK NOS4A2 VAN JOE HILL
NOSFERATU
Hoe zou je de pijn omschrijven sinds je bent opgenomen...
op een schaal van één tot tien?
Twee. - Last van wazig zicht of migraine?
Ik heb alleen af en toe hoofdpijn.
Heb je auditieve of visuele hallucinaties?
Nee.
Heb je last gehad van paniek of depressie...
in de afgelopen 30 dagen?
Nee.
Heb je het afgelopen jaar aan zelfmoord gedacht?
Nee.
Knipper eens voor me, Miss McQueen.
Er zit vocht achter je netvlies...
en dat zien we in veel gevallen van netvliesbeschadiging...
maar dan zou ik verwachten...
dat je veel meer pijn had.
McQueens zijn taai.
Victoria...
ik wil je als eerste graag een vraag stellen.
Wie is Charlie Manx?
Zoals ik al tegen andere artsen zei, ik zie alles nu veel duidelijker.
De oogarts zag het volgens mij anders, maar...
Ik voel me een stuk beter dankzij haar en alle andere artsen.
School is weer begonnen en ik moet een portfolio afmaken.
Laten we niet langer elkaars tijd verspillen.
Waarom vertel je me niet wie hij is?
Ik heb de politie verteld wat ik weet.
Soms, als de pijn te heftig is...
vluchten mensen in een fictieve wereld.
Dus wie is Charlie Manx?
Hij hielp Maggie het ziekenhuis in.
Ik zou nu bij haar moeten zijn.
Ze heeft artsen die haar helpen, net als jij.
Waarom accepteer je nou geen hulp?
Ik weet niet...
Zorg je normaal altijd voor jezelf?
Maggie is degene die pijn lijdt en ze heeft me nodig.
De wet van Massachusetts staat me toe...
om je nog 90 dagen langer te laten blijven.
Dat zijn de voorwaarden van je vrijwillige opname.
Dat heb je geaccepteerd.
Nee, helemaal niet.
Ben je gedwongen je te laten opnemen?
Mijn god, nee. Dat is niet wat ik bedoel. Jezus.
Maar je voelde je onder druk gezet? Klopt dat?
Door wie?
Je vader?
Ik ben 18.
Ik heb ervoor getekend.
Dat is genoeg voor nu. Ga maar...
Sorry, komt het nu niet uit?
Zo. Ik ben zo terug.
De ontvangst deugt hier niet, maar je hebt de perfecte kamergenoot.
Ze zegt al jaren niks.
Charlie...
Manx.
Hoe kent u z'n naam?
Is Maggie bij u op bezoek geweest?
Een meisje met paars haar en Scrabble-oorbellen?
Bent u hier vanwege Charlie Manx?
Bent u een krachtige creatieveling?
Weet u wat Kerstland is?
Kunt u me erheen brengen?
Het is weer zover, dames.
Naam en geboortedatum?
Vic McQueen. Victoria.
21 mei 1994.
Nee, de dokter zei niets over medicatie.
Je krijgt twee milligram lorazepam...
en 25 milligram Imitrex.
Smakelijk.
Als je weigert, moet je misschien langer blijven.
Jolene weet hoe het werkt. Zij doet nooit moeilijk.
Hallo, Miss July.
Het is donderdag. Hier is je avondcocktail.
Kom op, Miss July. Meestal ben je wel in voor een slaapmutsje.
Is ze een slechte invloed?
Kom op, kom op.
Of we doen het anders.
O nee, ze...
Heeft ze haar pillen genomen? - Ja, nadat je wegging.
Je bemoeien met de medicatie van een ander...
kan je verblijf verlengen.
Ze denken dat ik gek ben, niet dat ik verslaafd ben.
Ze heeft ze ingenomen. Je geeft haar te veel.
Ze heeft paranoïde schizofrenie.
Als ze een dosis mist, is dat snel duidelijk...
en slaap jij straks de hele nacht naast haar.
Oké.
Licht uit.
Goed geslapen?
Ik viel meteen in slaap door die medicatie.
Je paniek en pijn werden tot nu toe nooit behandeld.
Het biedt vast wat opluchting.
Ik heb vanochtend de chirurg van Miss Leigh gesproken.
Ze hebben haar gebroken knieschijf en gescheurde kruisband hersteld...
en de andere verwondingen.
Het kost tijd, maar ze verwachten dat ze volledig herstelt.
Dus je hoeft je om niemand zorgen te maken.
Je hoeft nergens naartoe.
Vertel me over de academie.
Ik weet weinig over kunst.
Dat is jammer, maar zelfs ik zie dat je talent hebt.
Mijn god.
Wie is de man in dit schilderij?
Ik wil begrijpen waarom de kunstacademie zo belangrijk is.
Waarom? Omdat ik er goed in ben. En zo kom ik weg uit Haverhill.
Waarom wil je weg uit Haverhill?
Beter dan zwanger raken en trouwen...
en de stad nooit verlaten...
saai werk doen en mezelf het graf in drinken.
Zijn je ouders er opgegroeid?
Ze waren jong toen ze je kregen. Dat kan zwaar zijn voor de ouders.
En voor het kind.
Niet zwaarder dan voor anderen.
Maar kunst maakt alles gemakkelijker?
Het maakte de wereld stiller.
Als er thuis geschreeuwd werd?
Ze maakten ruzie, ja.
Werd er ook gevochten?
Wat we hier bespreken, verlaat deze kamer niet. Oké?
Werd er ook gevochten?
Sloeg je vader je moeder?
Ze was zelf ook echt geen heilige.
Is er iets...
waardoor het geweld van je vader haar schuld was?
Haar gedrag was haar schuld. Ze gaf me vaak genoeg een mep.
Sloeg je vader je ook?
God, nee. Nooit.
Nooit.
Het komt vaker voor dat een vrouw die het slachtoffer was van haar man...
haar kinderen tot slachtoffers maakt.
We zijn geen slachtoffers.
Echt niet.
Het gebeurde zelden. Alleen als ze dronken waren.
Is alcohol een excuus voor misbruik?
Dit is psychiatrie, mam. Je loopt er niets op.
Mensen voelen zich prima als ze naar het ziekenhuis gaan...
en dan hebben ze opeens pseudomonas.
Hiermee red je het wel.
Ik snap echt niet hoe je daar kon slapen.
Die troep gaf me de rillingen.
Heeft pap iets gezegd?
Nee, alleen Tiffany was er.
Waar is pap dan?
Vast in de kroeg.
Is dat z'n excuus? - Ja.
Je weet dat je geen excuus nodig hebt om thuis te komen, hè?
Bedankt hiervoor, mam.
Ik mag niet te laat komen.
De baas haat het als z'n meiden te laat zijn.
Hebt u nog iets nodig?
Zonder rolschaatsen kom ik niet op m'n werk.
Met m'n rolschaatsen komen we hier weg.
Klaar? Oké.
Eén, twee, drie...
Bereiken we zo Kerstland?
Schiet op of we komen te laat.
Hoe snel moet je gaan?
Snel.
Bedankt voor de hulp.
Waar zijn we?
De donkere tunnels.
Stop hier maar.
Is dit je mes?
Dat was het niet altijd.
Nu wel.
Je kunt er meerdere hebben? Ik dacht dat ik alleen m'n motor had.
Dat dacht ik ook toen Charlie m'n rolschaatsen stal...
en ik hopeloos aan m'n bed gekluisterd was.
Toen vond die stoel me en kon ik er weer opuit.
Totdat ik te zwak was om snel genoeg te kunnen rijden.
Gebruik je de Kortere Weg?
M'n brug. Ja.
Heeft Maggie je dat verteld?
We zijn allemaal goochelaars met verschillende trucs.
Wat is die van jou?
Ik vind er dingen mee.
Verdwenen kinderen?
Ik kon m'n vriendin niet vinden toen Manx haar naar Kerstland bracht.
Misschien kun je me helpen daar te komen.
Er is iets wat je moet zien.
VERMIST
Ze zijn allemaal in Kerstland.
Ik volg Charlie al sinds de jaren 50.
Al deze kinderen zijn sindsdien niet gevonden.
Er moet een ingang zijn.
De achterbak van z'n Wraith, ja.
Zo'n lift wil je niet krijgen.
Er is geen enkele krachtige creatieveling...
op Manx na die Kerstland ooit heeft gezien.
Zelfs ik niet.
Je vriendin is verloren. Sorry.
Ik weet dat het rot is om te horen.
Zit jouw kind ertussen?
Kom mee.
Ik weet nog steeds niet wat die van jou is.
Je truc.
Zin in een ritje?
Jolene.
Verdomme.
Ik weet dat je er bent, Jolene.
Ik kan je ruiken, vuile hoer.
Mijn god.
Wacht even.
Dat was... Ik voelde me nooit eerder zo...
Vrij?
Zo voel je je vast ook op je brug, hè?
Ja.
De tand des tijds maakt geen verschil.
Wel voor Manx.
Ik zag hem ouder worden toen je z'n auto gesloopt had.
Alleen de motor.
Meer kon ik niet.
Dat houdt hem wel even op.
Als je Charlie tegen wilt houden...
moet je de Wraith vernietigen.
Zodra we terug zijn...
kunnen we hem samen vinden.
Jij, Maggie, ik...
Mijn gevecht is al lang voorbij.
Hij heeft gewonnen.
Hij heeft elke keer gewonnen. - Nee.
En ik ben moe.
Maar ik kon niet rusten...
tot ik iemand had gevonden die door kon vechten.
Nu kan het. - Ik kon Haley niet eens redden.
Red de volgende dan.
Je bent er sterk genoeg voor, Vic.
Je kent me net pas. Je hebt niet gezien wat ik kan.
Hij kwam bij me langs.
Ik had hem jaren niet gezien.
En daar was hij opeens.
Hij stond in m'n kamer en vroeg me...
of ik de Kortere Weg kende.
Ik hoef niet te zien wat je kan.
Ik zag het in de ogen van Charlie.
Hij is bang van je.
Vertel de artsen wat ze willen horen als je terug bent.
Ze ontslaan je, geven je wat pillen die zouden moeten helpen.
Ze helpen niet.
Ze maken je geest én je mes bot.
Je moet hem in topvorm houden...
om Charlie aan te kunnen.
Kom je niet terug?
Ik heb geen kinderen.
Dat had ik wel verwacht.
Ooit dacht ik zelfs dat Charlie hun vader zou zijn.
Ik kende hem vóór dit alles.
Hij was knap, charmant...
en zelfs lief.
Maar elke krachtige creatieveling betaalt een prijs.
Charlie heeft de allerhoogste prijs betaald.
Z'n ziel.
Diep vanbinnen wist ik het.
Wat hij was.
Ik wilde het niet zien, want...
ik hield van hem.
Dat was m'n excuus.
Vermoord hem.
Voor mij...
voor hen...
voor Haley...
voor het volgende kind.
Anders houdt het nooit op.
Ik heb nagedacht over waarom ik geen antwoord gaf.
Op m'n vraag over je vader?
Uw eerste vraag. Wie is Charlie Manx?
Ik wist het toen u dat vroeg...
maar ik was er niet klaar voor om het onder ogen te komen.
Maar nu wel, denk ik.
De waarheid is dat Charlie Manx geen echte man is.
Hij heeft geen echte auto en woont hier niet.
Hij woont in Kerstland.
Een plek die ik zelf heb bedacht, net als m'n brug.
Als ik me verloren voelde, dacht ik eraan en dan verscheen hij...
en als ik hem overstak, voelde ik me anders dan ooit tevoren.
Alsof ik...
de werkelijkheid achterliet en in een wereld was...
waar al het denkbare mogelijk is.
Een wereld van gedachten.
Zoals wanneer je schildert?
Dat schilderij was van hem.
Niet van de man die ik bij de bushalte zag...
maar de echte Charlie Manx, een zielloos monster.
Ik dacht dat ik de enige was die hem kon tegenhouden.
Ik dacht dat ik naar Kerstland moest gaan...
zodat ik Charlie kon vermoorden en iedereen kon redden.
Ik wilde het hoe dan ook doen, wat er ook voor nodig was.
Dat was m'n werkelijkheid.
Maar ik wilde gewoon ontsnappen aan m'n eigen werkelijkheid.
Waarin Haley weg is en niet meer terugkomt.
Waarin Maggie bijna overleden is.
Waarin ik niet in staat ben iedereen te redden.
Toen ik...
Toen ik iedereen zag lijden, werd het me te veel, dus...
bedacht ik een fictieve wereld om in te ontsnappen.
Zoals u al zei.
Maar als je wist dat het een fictieve wereld was...
waarom loog je drie dagen terug dan tegen de politie?
Drie dagen terug wist ik dat niet.
Maar nu wel, dankzij u.
Dus als u het goed vindt...
wil ik terug naar school om m'n portfolio af te maken.
Nou...
Ik ontsla je wel, onder twee voorwaarden.
Je accepteert een recept voor lorazepam...
en je gaat ergens anders wonen.
Ik wil zeker weten dat je omgeving veilig is als ik je ontsla.
Dat is ook zo.
Hij heeft me nooit geslagen. Het is veilig.
Maar ik moet net zo goed aan je emotionele gezondheid denken...
als aan je fysieke gezondheid.
Ik kan ergens naartoe.
Mag ik nu gaan?
Victoria, luister naar me.
Je kunt ook niets doen om je vader te redden.
Mag ik gaan?
Oké, daar gaan we. Langzaam.
Rustig aan. Goed zo.
Ik help haar wel.
Onderteken je ontslagpapieren voordat je gaat, oké?
Voorzichtig, voorzichtig. - Sorry.
Ik wilde hier echt zijn, maar ik mocht niet weg.
Ik zei toch dat ze zouden denken dat je gek was? Je luisterde niet.
Jij ook niet.
Ik had een reden om je te dumpen. Hij zei: Kom alleen.
Je had moeten luisteren. - Zodat je alleen lol kon hebben?
Toen ik vond, was je...
En ik... Ik wist niet of...
Ik ben er nog.
Zo ongeveer.
We vermoorden hem.
Voor wat hij jou aandeed, Daniel, Haley... Ik heb een plan.
Jolene was m'n kamergenoot.
Haar innerlijke landschap bracht ons naar het bos.
We moeten de Wraith vernietigen. Ik heb hem gezien.
Hij is oud. - De Wraith vernietigen?
Kijk nou naar me, Vic.
Er zitten zes pinnen in m'n been. Ademen doet pijn.
En die auto reed me uit zichzelf aan.
Als je denkt dat je hem kunt slopen, moet je jezelf weer laten opnemen.
Vraag het je letters.
Vraag je letters of het kan. Of we Manx kunnen vermoorden.
Ik vraag m'n letters niets meer. Het werd bijna m'n dood.
Maggie.
Ik had je hier nooit bij moeten betrekken.
Ik kwam naar jou toe, weet je nog? Je was hier voor Daniel.
Je mag... Je mag het nu niet opgeven.
Ik zag hem.
Toen ik bloedend op de grond lag...
keek Daniel glimlachend op me neer.
Z'n tanden waren vlijmscherp.
Er stroomde bloed uit z'n mond.
Toen werd ik wakker in 't ziekenhuis...
en het was niet de verdoving, het was de Wraith.
Toen die auto me aanreed, liet hij me hem zien.
En het was geen nachtmerrie.
Het was echt.
Jij hebt het ook gezien.
Met Haley.
We kunnen hen redden. - Ze zijn weg.
Ze komen niet meer terug.
Manx blijft kinderen ontvoeren tot iemand hem tegenhoudt.
Jolene heeft het geprobeerd.
Slik je medicijnen, maak je portfolio af, ga studeren.
Meer hoef je niet te doen.
Ik moet naar huis.
Ik zie je nog wel, brutaaltje.